×
footer logo
© 2017 VICE Media LLC
×

Logo Waarom gaan hardlopen en veel geld verdienen vaak hand in hand?

 

Waarom gaan hardlopen en veel geld verdienen vaak hand in hand?

TF
Tim Fraanje, Foto's: Tim Fraanje

9 oktober, 2018, 15:45

Ik bezocht een hardloopwedstrijd op de Zuidas om erachter te komen.

Hardlopen is in theorie erg laagdrempelig. Je hoeft je deur maar uit te gaan, twee kilometer lang te hollen en je beoefent de sport al. Toch geeft de Nederlandse hardloper gemiddeld zo’n 200 euro per jaar uit aan zijn/haar sport. En volgens het grote Europese onderzoek Running across Europe uit 2015 is de typische hardloper een hoogopgeleide tussen de twintig en veertig met een hoger inkomen. In de VS verdient driekwart van de hardlopers zelfs meer dan 50.000 dollar, met miljardair Mark Zuckerberg als één van de uitschieters.

Het lijkt dus alsof er een verband is tussen je inkomen en duursport. Een mogelijke verklaring is dat hardlopen minder tijd kost dan, bijvoorbeeld, een voetbalvereniging en dus geschikter is voor het drukke leven van salaris-harkende kantoorpikken. Maar is dat ook daadwerkelijk zo? En gaat het omgekeerde eigenlijk ook op: ga je meer verdienen als je gaat hardlopen?

Toen ik advertenties zag van de Zuidas-run, een jaarlijkse hardloopwedstrijd waarbij de advocaten en bankiers van het Amsterdamse zakendistrict 5 of 10 kilometer afleggen, leek me dat de ideale plek om iets meer te leren over de relatie tussen hardlopen en veel geld verdienen. Ook belde ik hoogleraar sportsociologie Ramon Spaaij van de UvA die me wat achtergrondinformatie gaf.

Dit jaar hadden de copywriters van de Zuidas-run een mooie slag geslagen met het motto: “from suit to shirt”. In de promovideo zag je een anonieme carrièretijger zijn laptop dichtklappen, en naar de lift lopen. Het was gefilmd in dreigend zwart-wit, totdat de lift beneden stopte. In het volgend shot kwam er ineens een jonge god in een sportief blauw tenue naar buiten gesprint, vol energie. De boodschap is duidelijk: deze man houdt ontzettend veel van de bevrijding die hardlopen biedt. Heb je die bevrijding extra nodig als je onder grote druk dagelijks met grote bedragen geld omgaat?

Deze hardloper had als eerste weekend

Ramon kent deze redenering. “Rondom hardlopen wordt vaak een narratief van geestelijke gezondheid gecreëerd. Hardlopen wordt vaak gezien als een tijdelijke uitvlucht van het drukke bestaan. Het is mindful en meditatief en zou je zo moeten helpen geestelijk gezond te blijven.” Toch is het maar de vraag of dat ook werkt, als hardlopen op zo’n duidelijke manier aan dat drukke bestaan gekoppeld is. Tijdens de start van de Run moedigt de omroeper de lopers aan: “Het weekend begint bij de finish!” Die opmerking wordt bijna meteen gevolgd door: “Wat zullen jullie maandag op kantoor vette verhalen te vertellen hebben!” Hoe interessant gaat dat koffieautomaatgesprek zijn als iedereen hier aanwezig is, en de rest van het weekend met spierpijn in bed ligt? Volgens Ramon heeft het er een beetje de schijn van dat de hardlopers die meedoen ergens wel een beetje met hun carrière bezig zijn: ze profileren zichzelf als verstandige werknemers. “Je laat zien dat je weerbaar probeert te worden tegen je drukke bestaan, en zelf verantwoordelijkheid neemt voor je gezondheid.”

De eerste renner die binnenkomt, Maxim Wolters, vraag ik dan ook of hij zich een beetje bevrijd voelt, zoals het motto van de wedstrijd impliceert. “Ja, dit is gewoon hét moment om op de Zuidas je pak uit te doen, en in je sportkleren de winst te pakken.” Het laat zien dat Maxim zich weliswaar bevrijd voelt van zijn pak, maar dat hij zich daarmee niet per se ontdaan heeft van de winnaarsmentaliteit die ik (en velen met mij) met het kantoorleven op de Zuidas associëren. “Een deel van de aantrekkingskracht van hardloopwedstrijden voor mensen op de Zuidas is dat er misschien ook wel een beetje een weerspiegeling is van het bedrijfsleven,” zegt Ramon daarover. “Het gaat om het beste uit jezelf halen. Persoonlijke records zetten, jezelf steeds verbeteren.”

Bovendien ben je door aan een dergelijk massaal evenement mee te doen, reclame voor de baas aan het maken in de vrije tijd. “Jezelf als bedrijf verbinden met sport verschaft je ‘symbolisch kapitaal’,” zegt Ramon. “Het geeft aan de ene kant status dat je je als bedrijf kan permitteren je hiermee bezig te houden. En aan de andere kant is het juist ook een manier om te laten zien dat je middenin de samenleving staat. Bij financiële instellingen werd dat toch een beetje betwijfeld in de crisisjaren, maar nu laten ze zien dat hun werknemers gewone mensen zijn die genieten van lekker sporten met elkaar.”

Naarmate er steeds meer mensen binnenkomen, ontstaat er inderdaad een gezellige, ongedwongen kluwen mensen rond de finish, van lopers die binnen zijn gekomen en collega’s die hen komen aanmoedigen. Er hangt een sfeertje van teamspirit. “Teamspirit verhoogt ook de productiviteit, en vaak wordt er op sportevenementen ook genetwerkt.” aldus Ramon: weer iets waar vooral de baas baat bij heeft. Behalve als je jezelf op zo’n evenement stiekem binnenlult in een nog beter betaalde baan. Al moet je dan voor je nieuwe baas waarschijnlijk ook weer harder rennen.

DJ Barry Paf draait voor een dankbaar publiek

Ik begin me steeds meer te realiseren wie uiteindelijk de grote winnaar van dit sportevenement is, en van de sportgekte onder harkende kantoorklerken in het algemeen: de bedrijven die deze mensen in dienst hebben. Mensen met veel geld lopen vooral hard zodat ze veel geld kunnen blijven ontvangen. Ze gaan nog even een rondje rennen na een lange werkdag, zodat ze minder depressief en overwerkt worden van diezelfde lange werkdag. Vol medelijden drink ik een biertje aan een verlaten statafel in het borrelgedeelte van de Run. Er ligt een tijdschrift opengeslagen bij een artikel over werkdruk en burnouts.

Toch is het niet alleen het ‘systeem’ dat wint als je gaat hardlopen.

Dat blijkt uit experimenten waarbij bijstandstrekkers uit rennen werden gestuurd, waarna ze op miraculeuze wijze ineens wel een baan vonden. Ga je dan zelf meer verdienen als je van hardlopen houdt? Deze visie op sport heeft wat neoliberaals, alsof armoede een mindset is, alsof alleen luie mensen werkloos zijn. De discipline die je nodig hebt om je ertoe te zetten om te gaan hardlopen, zou ook moeten helpen om rijk te worden. Als jij niet eens wil hardlopen, is het je eigen schuld dat je arm blijft. En als je juist bijna bezwijkt onder de druk van je stressvolle baan, moet je gewoon even een rondje gaan hollen joh, voel je je beter. De hardlopende mens is een maakbare, zelfstandige en prestatiegerichte mens.

Ondanks dit alles lijken de mensen hier er niet echt onder te lijden dat ze een speelbal zijn van het bedrijf waar ze werken en andere neoliberale krachten. De advocaten en bankiers staan inmiddels op de dansvloer, waar ze zich vermaken met verzoeknummertjes als “Joost is anders geaard” en “Ik wil seks met die kale”. De zoektocht naar symbolisch kapitaal lijkt tijdens de borrel verder weg dan ooit. Gelukkig maar, hopelijk voelt het bevrijdend.

Beeld: Getty Images

Logo

Logo