×
footer logo
© 2017 VICE Media LLC
×

Logo Ik probeerde een autoliefhebber te worden voordat het te laat is

 

Ik probeerde een autoliefhebber te worden voordat het te laat is

TF
Tim Fraanje, Foto's: Billie van K.

13 maart, 2018, 15:46

Hoe beleef je nog autoliefde in tijden van Uber, elektrisch rijden en zelfsturende auto’s?

In Duur Ding bekijkt VICE Money dingen die jij en wij (nog) niet kunnen betalen. Of we dat willen is de vraag – maar we kunnen er in elk geval alvast foto’s van maken en praten met de mensen die Dure Dingen hebben, kopen, of willen. 

De olie raakt op en we gaan een toekomst tegemoet die draait op schone elektriciteit. Een toekomst zonder uitlaatgassen en lawaai. Een toekomst waarin zelfrijdende auto’s ons veilig overal heen brengen waar we moeten zijn. Het is een inktzwart scenario, voor de diehard autoliefhebber. Een luxe bolide is sinds zijn uitvinding een symbool geweest voor maatschappelijk succes, voor vrijheid en moderniteit, waarmee je ook nog een sexy en comfortabel op je bestemming aankomt. Auto en tijdsgeest dansten jarenlang een sierlijke synchroonwals, maar de laatste tijd lijkt het op een steeds krampachtiger horlepiep.

Ook de autoliefhebber is veranderd zonder zelf veranderd te zijn. Van het ene op het andere moment verwerd hij/zij van mondain type tot dwarse romanticus, die zich tegen beter weten in vastklampt aan een afbrokkelend idee van luxe. Maar echte liefde maak je niet zomaar kapot. Zelf heb ik hem nooit zo erg gevoeld, die autoliefde, maar ik ben wel benieuwd waar ze vandaan komt. Dus ging ik afgelopen weekend naar de exclusieve auto- en oldtimershow Capital Cars & Classics. Om te ervaren wat er ook alweer zo prachtig is aan een auto, en waarom je ook in tijden van Uber en Snappcar nog altijd prima twee ton kunt neertellen voor een custom exemplaar.

Naast een zilveren Rolls Royce op de winderige parkeerplaats rookt autofan en fotograaf Marius Hille Ris Lambers een sigaretje. Van de mensen die ik spreek, verwoordt hij het sentiment van de autoliefhebber met de meeste weltschmerz. “Het is toch wel een deprimerend idee, dat het allemaal gaat veranderen,” zucht hij. “Een mooie auto roept emotie bij je op: je ziet de passie, ruikt de passie en hoort de passie. Het ergste is, dat we straks dat geluid gaan missen. Als ik hier door de tunnel rijd in mijn Porsche, dan doe ik mijn raampje open en schakel ik even terug. En dan begint dat ding te janken; dat is zo mooi. Dat heb je in elektrische auto’s niet.”

Een auto moet eerlijk en echt zijn. Het geronk van de motor kun je niet vervangen door een speakertje, en goedkope productietrucjes doen afbreuk aan het gevoel. Marius wijst naar de auto naast hem. “Dit soort oude Rolls Royces zijn met liefde gemaakt door vakmensen. Die deurgrepen zijn helemaal van metaal. Nu gebruiken ze verchroomd plastic,” zegt hij. “De wetenschap dat het eigenlijk maar gewoon plastic is, maakt de emotie ook een stuk minder”

Een dure auto is dus zeker niet per se een betere auto. Maar je moet ook weer niet teveel op je centen letten bij de aanschaf. Hier op de show kun je je uitpuilende portemonnee naar hartelust leegschudden. En van auto’s kun je er niet genoeg hebben, zegt autoverzamelaar en multimiljonair Toni Bienemann, die er 160 heeft: “Het is net als met vrouwen: soms wil je een roodharige, en soms een blondine.” Omdat auto’s dus naast sentiment ook sensatie zijn, is hier nog een sensuele fotoserie van de autoshow.

Deze romig blonde bolide en deze beauty van glinsterend kobalt bijvoorbeeld, die ons verleiden een blik te werpen op hun naakte binnenwerk.

 

Tussen de klassieke auto’s vinden we klassieke verkooptrucs. Deze nachtblauwe schoonheid wordt begeleid door een bordkartonnen kopie van de moeder van de verkoper. “Dan zeggen we altijd: hij is van een oud vrouwtje geweest,” legt hij uit.

Een man en een auto genieten van hun privacy.

Stiekem betastte ik het binnenwerk van deze roodgelakte femme fatale.

Sophie (25, werkt in de autobranche) bezingt haar liefde voor de verfijnde kunst van het sturen: “Mijn favoriete auto-onderdeel is het stuur. Het gaat niet om snelheid, iedereen kan gas geven. Ik zoek liever mijn eigen grens op dan die van de auto, als ik ga rijden op het circuit. Het gaat om het bochtenwerk. Remmen, steeds later remmen, sturen.”

De rondingen van deze volgens autoverkoper Sandra “respectvol verbouwde” Porsche zijn compleet ontroerend, en gelukkig is het relatiegeschenk van de autohandelaars een doosje tissues, waarmee je je hete tranen kan wegvegen.

Als de beurs op haar einde loopt, glijden de glimmende bolides een voor een naar buiten. Uitlaatgassen vullen de loods; ik snuif ze op als het zoete okselzweet van een beeldschone one-night-stand.

Op de parkeerplaats worden de luxepaarden op aanhangers geladen: hun tere bandjes zullen niet bevuild worden met straatstof. De fotograaf van dit stuk legt ondertussen de laatste hand aan een fotoserie over de specifieke autofascinatie die zij in alle opwinding van vandaag heeft opgelopen. Scroll vooral nog watertandend verder naar beneden.

Glimmend staal verdwijnt tussen de zachtglooiende bekleding.

Charmante plooien en gekromde hardheid.

Logo

Logo