×
footer logo
© 2017 VICE Media LLC
×

Logo Ik probeerde rijk te worden achter een fruitautomaat, en werd doodsbang voor mezelf

 

Ik probeerde rijk te worden achter een fruitautomaat, en werd doodsbang voor mezelf

TF
Tim Fraanje

5 maart, 2018, 11:33

Ervaren gokkers gaven me hun allerbeste tips om de jackpot binnen te slepen.

Foto via Pixabay-gebruiker deluxtrade.

Vorige week ging mijn telefoon kapot. Balen. Ik zat in één keer met twee problemen: ik moest ergens geld vandaan toveren om een nieuwe te kopen, én ik had ineens superveel tijd over. Mijn swipeduim begon te trillen. Ik kon niet meer voyeuristisch instagrammen om mijn eigen verveling en existentiële crises te vergeten. Gelukkig bedacht ik al snel een oplossing: de fruitautomaat.

In al mijn favoriete nachtetablissementen staat er wel één, met de bijbehorende gokker die avond aan avond met professionele gebaren eurootjes in de gleuf zit te werpen. Het ziet er altijd uit alsof de machine en de gokker het samen reuze naar hun zin hebben, en ik snap dan ook niet waarom ik nooit eerder zo’n mechanische vriend gemaakt heb. Fruitautomaten hebben namelijk alles in zich om één van mijn favoriete hobby’s te worden. Ik ben best verslavingsgevoelig, en daarnaast houd ik erg van knipperende, kleurige lampjes, kermisgeluiden, en natuurlijk rinkelende jackpotten. Als alles volgens plan gaat, maakt mijn nieuwe hobby me zo rijk, dat ik makkelijk een nieuwe telefoon kan kopen. Heel, heel soms, vallen er immers miljoenen te winnen.

De mindset

Gokken aan een fruitautomaat is niet zomaar vermaak, het is een passie waaraan je zelfs best wel een beetje verslingerd kan raken. En net als vissen en tantrameditatie vereist het automaatgokken een bepaalde mindset. Je moet maar net de concentratie kunnen opbrengen om de hele dag stoïcijns op je stoel te zitten en al je geld erin te gooien. Verstokte gokkers ontwikkelen op een gegeven moment een speciaal getraind brein, lees ik ergens. Je gaat meer dopamine aanmaken waardoor je extra blij wordt van winnen; aan de andere kant kun je je impulsen minder beheersen waardoor je soepel, zonder aan je saldo te denken, de munten uit je portemonnee haalt.

Om mezelf nog beter voor te bereiden, bel ik met Floor Bakkum van verslavingszorginstelling Jellinek, die veel weet over het innerlijke leven van de gokker. Veel van hen doen aan zogenaamd ‘magisch denken’, vertelt Floor. “Veel mensen die met een gokprobleem bij ons binnenkomen hebben toch het idee dat ze zelf invloed op de machine kunnen uitoefenen. Maar het is echt een kansspel.”

Als je wint is dat dus puur toeval en geluk, en zelfs als de mensen vóór je heel veel geld in het apparaat hebben gegooid en hij nog niet heeft uitbetaald, blijft de kans dat je wint even klein. Gokautomaten moeten wel verplicht een bepaald percentage van de inzet uitkeren, dus de enige manier waardoor je zeker weet dat niet iemand anders jouw jackpot wint is door continu achter één machine te blijven zitten (dat kan dus ook jaren duren). Maar dan krijg je dus niet je hele inzet terug, alleen het wettelijk verplichte percentage daarvan. Om enigszins lucratief de jackpot van iemand anders’ centen te winnen, zou je heel af en toe één muntje in een automaat moeten gooien – maar dan is het weer geen hobby. Ik negeer deze statistische randvoorwaarden allemaal maar even, want anders is er straks geen reet meer aan (yes, ik leer het magische denken al!).

Ook al win ik straks niks, gokken is wel hip: juist onder jonge mensen zijn momenteel relatief veel gokverslaafden. Maar fruitautomaten zijn dan weer net een uitzondering. Volgens Floor zijn deze offline gokkasten vooral in trek bij veertigplussers. Online gokken zou eigenlijk veel trendier zijn. Dat is op dit moment nog illegaal in Nederland, maar niet in andere landen, waardoor je gewoon gespecialiseerde goksites kunt bezoeken. Er ligt nu een wet bij de Eerste Kamer om internetgokken te legaliseren, zodat er meer toezicht gehouden kan worden op risicospelers en zodat er eisen aan de sites gesteld kunnen worden. Met online gokkasten weet je voorlopig dus niet eens of er überhaupt kans op een jackpot is. Ik ga daarom gewoon voor de ouderwetse fruitautomaat. Het lijkt het me juist ook wel gezellig om eens wat doorgewinterde gokkers te ontmoeten. Misschien hebben ze zelfs nog goede tips om te winnen!

Poging 1

Om een goede verstokte gokker te worden moet je natuurlijk ook een stamcasino hebben. Ik besluit dat het er een dicht bij mijn huis moet zijn, in Amsterdam West. Ik loop op de bonnefooi de deur uit, met vijftien klinkende euro’s in mijn zak, en ga het eerste het beste gokhalletje dat ik zie binnen. Ze hebben er een elektronische roulettetafel met een vriendelijke robotvrouwenstem. Ongeveer dezelfde stem als in de trein, maar dan een die zegt: “niet meer inzetten alstublieft”. Er is ook een klein glazen rookhok, waar nonstop een blonde gokster in staat te paffen. Ik keur het allemaal geen blik waardig, en steven af op mijn doel: de fruitautomaten. Ik neem plaats op een lege kruk en gooi een twee-euromunt in de gleuf. Eén probleem: ik heb geen flauw idee hoe dit werkt.

Ik vraag hulp aan de automaatfan die naast me zit. Hij is een jaar of veertig, heeft een leren jack, halflang, donker haar en een opvallende, eh – gok. “Het is een simpele automaat. Gewoon op die groene knop blijven drukken.” zegt hij. Hij geeft me meteen mijn eerste pro-gereedschap. Een klein kaartje dat ik tussen de knop kan stoppen. “Dan speelt hij vanzelf.” Of het mijn winkansen vergroot, daar kan hij geen uitspraak over doen: “Misschien krijg je een prijs, misschien niet.” Hij richt zich weer op zijn eigen automaat, die ook in de handsfree-stand staat. Mijn eerste paar euromunten gaan er erg snel doorheen.

Ik ga één automaat dichter bij mijn mentor zitten. Hij heeft op het moment dat ik kijk wel 327 op de teller staan. Als ik vraag hoe hij aan zoveel punten komt is het antwoord simpel: “Ik heb er veel geld in gegooid. Ik sta nu ongeveer op zestig euro, en ik heb er vandaag tweehonderd ingegooid.” Dat klinkt als een heel slechte deal. Maar hij gaat ook wel eens met winst naar huis, zegt mijn buurman. Aan zijn gezicht te zien, niet bijster vaak.

Heb ik er dan wel wat aan om hier beter te worden? Kan ik rijk worden? De gokker knikt, zijn ogen beginnen voor het eerst deze avond te glinsteren. Volgens hem hebben alle automaten een andere winkans, en heeft hij de beste van het casino. De rest van de tijd kijkt hij me dan ook meewarig aan terwijl ik euro na euro in de tweederangsautomaat gooi en volgens mij al mijn winnende fruitcombinaties weer weg druk omdat ik niet weet hoe het werkt. Of het maakt überhaupt niks uit.

Hoewel ik van mijn buurman geleerd heb, dat de fruitautomaat een langetermijn-tijdsinvestering is, ben ik het twintig minuten en twaalf euro verder nogal beu en ga maar weer eens op huis aan. Uit de casinospeakers schalt de geruststellende muziek van Chef’Special: “In your arms I feel safe”. Ondanks de fijne, comfortabele sfeer in het casino heb ik me nog niet helemaal kunnen hechten aan mijn knipperende, geldslurpende vriend. Ik voel me duizelig, zuur en uitgeknepen, zoals de rollende citroenen waar ik de halve avond naar heb zitten kijken. Ik ben me, geloof ik, nog nooit binnen zo’n korte tijd zo ellendig gaan voelen. De drie euro die ik over heb, besteed ik aan wat verdriet-bier bij de nachtwinkel.

Totale fruitautomaatwinst: -12 euro.

Poging 2

Na het debacle van gisteren had ik me eigenlijk voorgenomen om nooit meer te gaan gokken. Ik ga vandaag gewoon even gezellig wat drinken met vrienden, en neem me voor om daarna lekker te gaan slapen. Maar op weg naar huis loop ik ineens langs de Wallen: het Las Vegas van Nederland. De knipperende neonlampjes wekken een Pavlovreactie bij me op en ik krijg ineens enorm veel zin om de vijf euro aan kleingeld die ik nog in mijn zak heb in een fruitautomaat te gooien. Het is moeilijker dan gedacht om er één te vinden, andere vormen van betaald plezier dringen zich veel prominenter op. Het is alsof de wereld van de fruitautomaten een soort verborgen schil onder de echte wereld is.

Een waakzame, dienstbare politieagent aan wie ik de weg vraag naar een casino zegt: “Je bent toch niet gokverslaafd?”. Ik wacht zijn moralistische gezwets niet af, want ik zie ineens een fruitautomaat in een kroeg. Maar omdat die aan het sluiten is, mag ik niet meer spelen van de barvrouw. Gedesillusioneerd loop ik weer naar buiten. Aan de overkant van de straat lonken nog meer knipperende lampjes. Een fruitautomaat? Nee. Een fata morgana, veroorzaakt door de weerspiegeling van de remlichten van een auto in een kroegraam.

In een toeristisch hardrockcafé is het eindelijk raak, in de hoek staat een prachtige gokautomaat, die een magisch gouden gloed uitstraalt. Vrolijk bestel ik een biertje, dat ik met mijn pinpas wil afrekenen. De barman, in Hells Angels-shirt, wordt er chagrijnig van, hij wil liever dat ik met cash betaal. Maar dat gaat mooi niet gebeuren: “Ik heb mijn contante geld nodig om in de gokautomaat te gooien, zodat ik rijk kan worden,” zeg ik tegen hem. “Ben je een mongool?” bijt hij me toe, en morrend laat hij me pinnen. Ik ben hier de enige gokker. Er is niemand van wie ik het kan leren, terwijl ik de automaten nog steeds niet snap. Mijn geluk laat me ook nog in de steek en mijn geld is snel op. Deze plek geeft me slechte gokvibes en ik durf al helemaal niet nog meer muntjes te gaan pinnen.

Totale winst: -17 euro.

In de volgende kroeg waar ik binnenrol wordt gepoold, en er staan twee gokautomaten in het rookhok. Er staan ook een jongen en een meisje achter de bar, die net als de Hells Angel-barman weinig vertrouwen hebben in mijn project. “Die automaten zijn er juist voor bedoeld om al je geld op te slokken,” zegt het meisje. Met tegenzin laat ze me tien euro aan kleingeld pinnen. Ik wil het nu echt goed aanpakken, dus ik vraag hulp aan een man die continu aan het jongleren is met een telefoon, een glas gin-tonic en een biertje. Volgens het barmeisje heeft hij verstand van gokkasten, hij gokt hier vaker. De man wil me wel helpen, maar is nog druk. Tegen de tijd dat hij klaar is met zijn gebel en gedrink, en naar me toe komt, heb ik bijna al mijn kleingeld er alweer doorheen gejast.

De beller vindt me geen echte gokker omdat ik er maar tien euro heb gedaan, maar voor de rest blijkt hij inderdaad erg verstandig: “De kans dat je hier geld mee wint is nul komma nul, nul, nul, nul, nul.” Nou bedankt, was daar even eerder mee gekomen. Toch zeg ik dat ik hoop dat hij mijn geld krijgt, als hij hier morgen weer achter de machine staat. Daarop komt hij met nog meer financieel advies. “Ik gok ook wel eens, maar stop nooit mijn laatste geld in de machine. Ik kan me het veroorloven.”

Al die wijze praatjes leveren me geen jackpot op. “Gokken is neutraal” staat er op de gokautomaat, naast een plaatje van een euromunt met Hare Majesteit Prinses Beatrix erop. Ze kijkt schijnheilig, gokken voelt niet neutraal. Ik voel me genaaid, want mijn geld is alweer helemaal op. In mijn hoofd geef ik het koningshuis de schuld, de gokautomaat en het sadistische universum. Tot overmaat van ramp mag ik niet nog meer pinnen van het barmeisje om toch nog mijn geld terug te winnen. Ik heb het gevoel dat ze me tegen mezelf in bescherming probeert te nemen, terwijl ik godverdomme een volwassen man ben die zijn eigen keuzes mag maken. Ze is niet op andere gedachten te brengen en ik druip af. Ik weet niet of het expres is, maar de soundtrack die ze draaien bij mijn aftocht is extreem cynisch: Loser, van Beck. Aaarrrrgh!

Totale winst: -27 euro.

Met een verrotte, internetloze reservetelefoon maakte ik foto’s van hoe ik me ongeveer voelde tijdens het gokken.

Een Thais nachtrestaurant is gelukkig nog wel open, maar alle gokautomaten zijn bezet. Op zich geen probleem. Dan kan ik de kunst even afkijken. Een toerist wil geen pottenkijkers: “This is my machine!” zegt hij, met de subtiliteit van een zwakbegaafde holbewoner.

Een andere automaatfan, een veertigjarige nachtportier die na zijn werk nog een gokje waagt, is aardiger tegen me. Ik maak de deal met hem dat ik er wat geld ingooi, en dat ik mijn inleg terugkrijg als hij de jackpot wint. Ik heb echt vertrouwen in deze man, en dat vertel ik hem ook. Hij haalt zijn schouders op.

Voor hem zijn fruitautomaten onderdeel van een gouden drie-eenheid. “Als je hebt gedronken en gesnoven, dan ga je ook gokken hè.” Hij vindt het af en toe leuk om te doen, zegt hij. Waarschijnlijk als hij wint, al heeft hij nog nooit grote bedragen gewonnen. “Je kunt hier niet rijk mee worden.” Als het niet altijd leuk is, en je niet rijk wordt, moet er wel een diepe filosofische reden achter zitten; waarom begin je hier anders aan? “Zomaar.” Een combinatie van Zen en nihilisme dus. Ondanks zijn onbewogen houding maakt de nachtportier serieuze investeringen. Twintigje na twintigje verdwijnt in de automaat, 320 euro heeft hij er vandaag al in gestopt, zegt hij, maar hij wordt nooit boos op de machine, waarvan hij weinig liefde terugkrijgt. “Je doet het zelf hè.”

De gokker zegt dat hij geen geheim voor succes heeft, en heeft naar eigen zeggen “geen flauw idee” hoe je de machine dresseert. Stiekem heeft hij wel een ritueel: nadat hij op de knop heeft gedrukt, legt hij bezwerend zijn handen over de draaiende rollen. Of het helpt weet ik niet. Zijn score op het bovenste gedeelte van het apparaat (de pot) blijft stabiel rond 140 punten, maar het cijfer onderaan, zijn inzet, telt gestaag af vanaf 99.

Op een gegeven moment gaat de gokker bellen “met een kennis.” Hij loopt naar buiten en laat de automaat onbeheerd achter. Ik overweeg om gewoon lekker alles te cashen en weg te gaan. Niet echt netjes, maar ik zou wel in één keer al mijn geld teruggewonnen hebben. Ik weet niet of het officieel onder stelen zou vallen, maar ben in ieder geval blij dat ik het niet gedaan heb wanneer hij terugkeert. Het is hem nog nooit overkomen dat iemand zijn geld cashte, zegt hij, en volgens mij moet je dat ook niet proberen. “Niemand gaat er met het geld vandoor. Ze kennen me hier.” Hij draait zijn hoofd naar me toe en herhaalt het nog nadrukkelijker, met dreigend opengesperde ogen: “Niemand gaat er met mijn geld vandoor!”

Behalve de gokautomaat dan. En ook zijn “kennis”, nadat de gokker besluit dat hij een betere bestemming voor zijn geld heeft. Rinkelend casht hij alles dat hij nog over heeft en gaat coke kopen. “Wil je ook?” vraagt hij, maar ik bedank vriendelijk en ga maar eens op huis aan. Mijn inzet heb ik niet teruggekregen van de nachtportier, maar ik heb nog zes euro over van de twintig die ik bij de FEBO had gepind om mijn gokheld te sponsoren.

Totale winst: -41 euro.

Poging 3

Ik word wakker met een bonzend katerhoofd en graaf in de zakken van mijn jas naar het kleingeld. Ik ben gefrustreerd dat ik gisteren, ondanks al mijn toewijding, niks gewonnen heb. Naar het casino dan maar. Ik heb gehoord dat er een paar straten verderop een gokhalletje zit waar de mensen ‘s ochtends vroeg al voor de deur staan om te wachten totdat hij opengaat. Daar moeten ze wel heel geweldige automaten hebben. De zon schijnt, er waait een frisse wind, en ik voel dat vandaag dan toch echt mijn geluksdag gaat worden.

De sfeer in het casino is goed. Een lachend stel van middelbare leeftijd zit geestdriftig naar de rollende vruchten te wijzen. Ik krijg koffie van een magere, chic gekleede croupier met een verweerd gezicht. En een entreebewijs. Handig, want dat kleine kaartje kun je meteen gebruiken om de knoppen vast te zetten. Het is duidelijk dat hier erg professionele spelers zitten: de man naast me speelt op vier automaten tegelijk, met entreekaartjes tussen alle knoppen. Als een waakhond ijsbeert hij langs zijn imperium. Hij heeft op één automaat meer dan 2500 punten. Dit is de meester waar ik van wil leren, maar helaas reageert hij nogal afwijzend op mijn toenaderingspogingen.

Dan gebeurt er ineens wat bij mijn eigen automaat: ik weet niet hoe ik het voor elkaar krijg, maar er komen ineens 3 euro’s uit de automaat in plaats van de twee die ik erin heb gestopt. Triomf. Ik voel de dopamine door mijn hoofd vloeien. Nú snap ik pas waarom het zo leuk is, en ik gooi alles weer terug in het apparaat. De euforie duurt niet lang. Al voordat mijn koffie op is, ben ik alweer door mijn zes euro heen. Ik besluit dat dit maar het einde van mijn gokavontuur moet worden. Ik tik de laatste slok koffie weg, en vraag aan de croupier of hij nog wat me van krijgt. “Nee jongen, die koffie is gratis.” Sympathiek.

Totale winst: -47 euro.

Platzak en teleurgesteld loop ik weer de straat op. Mijn poging om rijk te worden met fruitautomaten is jammerlijk gefaald: ik kan geen nieuwe telefoon kopen van mijn verdiensten. Maar zelfs mijn minimale succes heeft iets in me veranderd: ik ben een gokker geworden. Ik betrap mezelf er in de weken na het gokavontuur op, dat ik elke munt in mijn portemonnee als een kans zie om een enorm fortuin binnen te slepen. Mijn gokinstinct is een waakvlam geworden die begint te flakkeren als ik langs een casino loop. Ik voel dat ik op het randje van de financiële afgrond balanceer, als ik nu niet cold turkey ga en nooit meer toegeef aan de verleiding van mijn nieuwe hobby, die zo onschuldig begon.

Want hoe leuk en vriendelijk de fruitmachines er ook uitzien, ze zijn onderdeel een kille, eenzame, wantrouwige wereld en ik vind het niet zo gek dat online gokken populairder aan het worden is. Je kunt lekker cosy thuiszitten in je joggingbroek onder een dekentje zonder dat iemand je meewarig aankijkt of uitscheldt voor ‘mongool’ en zonder dat barpersoneel ongevraagd hun hand op je knip houdt. Althans, zolang het voorlopig nog een online, illegaal wild westen is waarop niet gecontroleerd wordt.

Maar ook online gokken is totale zinloze geldverspilling, jongens en meisjes. Gokkers weten het, casino-exploitanten weten het, ik vraag me af waarom fruitautomaten en hun online-broertjes nog bestaan. Je kunt beter gewoon wat leuks doen met je geld. Ik weet niet of je een voorbeeld moet nemen aan de gokker in het Thaise nachtrestaurant en een pak coke van je geld moet kopen, maar zelfs dat lijkt me nog minder destructief (dit advies is zeker niet geautoriseerd door Jellinek). Als je echt eenzaam bent, verveeld, bijna blut en telefoonloos, ga dan gewoon lekker in je eentje door je kamer dansen ofzo. Dat is gratis en helpt echt tegen de misère.

Mocht je al een uit de hand gelopen gokhobby hebben waar je vanaf wilt, kijk dan even op Gokkeninfo.nl.

Logo

Logo