×
footer logo
© 2017 VICE Media LLC
×

Logo Deze jongens verdienen goud geld met het doorverkopen van Supreme-kleding

Vice channels
 

Deze jongens verdienen goud geld met het doorverkopen van Supreme-kleding

JV
Joost Vormeer

18 mei, 2017, 12:43

Met bots kopen ze de gewilde kledingstukken razendsnel in, om ze met winst te verkopen.

De afgelopen jaren doorliep ik alle stadia van hipsterdom, en nu heb ik nog maar één grote wens: een tee van Supreme. Het liefst een simpele witte met een ‘box logo’ op de borst. Zo’n T-shirt kan bovendien flink in waarde stijgen, wat mooi meegenomen is. Supreme, opgericht in 1994, heeft voor een kledingmerk bijna mythische proporties aangenomen. Het aanbod blijft al jaren consequent beperkt en de kracht van het logo doet de rest.

Net als andere kledingmerken heeft Supreme jaarlijks een zomer- en een wintercollectie. Het verschil is dat bij Supreme de collectie in fases online komt en voor Europeanen is dat elke week op donderdagmiddag, om exact twaalf uur. De meeste items zijn al binnen een paar seconden uitverkocht, dus ik moet er snel bij zijn. De Engelse vlogger Chop Suey geeft het advies om in elk geval Autofill te gebruiken, een extensie die je kunt toevoegen aan je Chrome-browser. Als je tijdens je aankoop nog al je gegevens moet invullen, ben je te laat.

Vlak voor twaalf uur tikken de minuten langzaam weg en ik begin aardig nerveus te worden. Box logo’s zijn er niet deze drop, dus ik kies voor een blauw M.C. Escher collage tee, een ode van Supreme aan de Nederlandse kunstenaar. Officieel is de inhoud van zo’n drop geheim, maar via instagramaccounts als Supreme_Leaks_News weet je toch wat er elke week online komt.

Om twaalf uur is het zover. Ik scroll naar beneden, selecteer het T-shirt, klik op add to basket, vervolgens op checkout now, en accepteer de voorwaarden voordat ik mijn betaling kan afronden. In ongeveer tien seconden ben ik klaar. Daarna krijg ik een bevestigingsmail. Mijn eerste aankoop is een feit. Meteen begrijp ik waarom jongens van 15 tot 25 hier hard op gaan: dit brengt online winkelen terug naar de oertijd, toen jagers in enkele seconden moesten toeslaan om een buit te veroveren.

Een half uur later is de euforie weg, en komen er bedenkingen voor in de plaats. Waarom heb ik geen zwart T-shirt gekocht? Dat ziet er veel toffer uit, dat zou ik hebben gekocht als ’t in een normale webwinkel stond. Jammer, volgende keer beter. Op Marktplaats zie ik later dat ook de blauwe tee voor een iets hogere prijs wordt aangeboden dan de 66 euro die ik betaalde. Nu is het tijd voor het echte werk. Eén T-shirt kopen is met een slim trucje dus niet zo moeilijk. Maar als items van Supreme vaak meer waard worden, kun je net zo goed groter inslaan. Ik vraag mij af hoe anderen dit aanpakken.

Deze trotse blower draagt een jasje dat Supreme maakte in samenwerking met The North Face. Foto door Leonardo Reinoso via Flickr

De achttienjarige Max laat in een advertentie op Marktplaats weten dat hij items van Supreme voor je kan kopen. Ik spreek met hem af in de kantine van de school waar hij naartoe gaat, op donderdagochtend om half twaalf, net voor een drop dus. Max maakt gebruik van een eenvoudige bot, een programma waarmee je automatisch razendsnel kleding op webwinkels kunt kopen. Vandaag wil hij alleen een witte cap voor een vriend kopen.

Als hij zijn bot opent verschijnt er een klein programma rechtsboven op het scherm. Bovenin het veld staat “Supercop”, in precies dezelfde stijl als het logo van Supreme. Je kunt hier je maat selecteren, maar die staat bij Max standaard al goed. Hij vinkt nog twee vakjes aan: auto add to cart en complete checkout.

Nog een kwartier wachten voor de drop. Ondertussen vertelt Max wat goed verkoopt. “Sowieso alle collabs, zoals de recente samenwerking met The North Face of Comme des Garçons. Verder alle kledingstukken met een box logo. Hoe langer je die bewaart, hoe meer waard ze worden.” Op Marktplaats heb ik inderdaad box-logo-sweaters gezien die voor zeshonderd euro van eigenaar wisselen.

“Ook caps met box logo’s doen het altijd goed,” vertelt Max. “Die verdubbelen in waarde. Wel moet je letten op de kleur. Zwart kun je altijd kopen, roze ook, maar de felgroene moet je laten liggen.” Daarnaast geeft hij het advies om gewoon te kopen wat mooi is. Max laat mij als voorbeeld deze broek zien. “Daar is altijd wel vraag naar.”

Het is nu bijna twaalf uur en Max laat nog wat trucjes zien. “Je moet je browser zo vers mogelijk houden door een paar keer te refreshen en hem daarna te sluiten.” Om een minuut voor twaalf opent hij zijn browser weer en klikt continu op de categoriepagina, helemaal links op het scherm. Als de klok van zijn laptop op twaalf uur springt verschijnen de caps van deze week in beeld. Max selecteert meteen de witte. Hij hoeft niets meer aan te vinken, in tegenstelling tot hoe ik het deed. De bot doet al het werk. Wel moet hij nog even zijn paypalwachtwoord invullen. In een paar seconden is hij klaar.

Ik vraag Max hoeveel hij hiermee verdient. “Het varieert per week. Het kan de ene week vijftig euro zijn en de andere week driehonderd. Misschien dat ik ooit nog eens achthonderd euro met een drop verdien.” Hij benadrukt dat hij een liefhebber is die per week hooguit vier items koopt. “Het gaat mij vooral om de sociale contacten. Ik vind het gewoon leuk om op die manier mensen te leren kennen. Voor mij is het meer een bijbaantje.”

Hij kent ook “professionele resellers”, mensen die dit fulltime doen. Als je meerdere artikelen tegelijk wil kopen, heb je een complexere bot nodig, zoals Heatedsneaks, legt Max uit. “Af en toe vindt er een re-stock plaats. Dan komen niet verkochte artikelen uit een eerdere drop plotseling online, zonder dat je het doorhebt. Met een geavanceerde bot kun je die automatisch kopen.”

Een vriend van hem verdient ongeveer tweeduizend euro per maand met het doorverkopen van kleding, niet alleen van Supreme, maar ook van andere merken. “Die jongen ging laatst naar Londen en kwam terug met twee goed gevulde tassen vol met stuff van Supreme. Voor de store in Londen staat elke dag een rij en op donderdag een extra lange. Ook in de winkel kun je niet zomaar meerdere artikelen kopen, maar wat je wel kunt doen is mensen betalen om voor je in de rij te staan.”

Ook Kate Moss draagt graag Supreme tijdens het roken. Foto door Doran via Flickr

Via Facebook vind ik een jongen – JG, die anoniem wil blijven – die ook aardig professioneel bezig is. Hij laat weten dat hij per maand ongeveer twaalfhonderd tot negentienhonderd euro verdient met het doorverkopen van alleen Supreme-kleding. De bot die hij gebruikt heeft hij zelf gescript met een vriend uit de IT-sector. Die omzeilt de captcha die je soms moet invullen om een gewild Supreme-item te kunnen kopen. Vlak voordat je je aankoop bevestigt moet je dan in een box een paar willekeurige tekens overtypen, en dat kost weer extra tijd. Ook maakt zijn bot gebruik van keywords waardoor hij de artikelen automatisch vindt zodra ze online staan. Je hoeft dus niet, zoals bij de bot van Max, zelf je items te selecteren.

Per drop koopt JG tien tot vijftien kledingstukken, vooral de duurdere waar soms een winstmarge van twee tot drie keer de aankoopprijs op zit. In totaal is hij er zes uur per week mee bezig. De helft van de tijd gaat op aan voorbereiding voor de drop, de andere helft aan het verkopen via Facebook en Instagram. Inmiddels heeft JG net als Max een vaste klantenkring opgebouwd.

Supreme wil graag dat als je een kledingstuk koopt, je die zelf gaat dragen. Daarom worden de IP-adressen van resellers geblokkeerd. Dat is JG nog nooit overkomen: “Ik gebruik VPN’s, IP-adressen verspreid over de hele wereld. Een VPN kun je maximaal drie keer gebruiken. Ook gebruik ik verschillende prepaid creditcards, en verschillende postadressen, van mijn vrienden en van mezelf.”

JG verkoopt sinds kort ook andere merken, zoals Palace en Adidas Yeezy BOOSTs. Dus bovenop de maximaal negentienhonderd euro die hij nu maandelijks verdient aan Supreme, komen daar straks nog andere inkomsten bij.

“Er zijn drie types in dit wereldje”, zegt Max even later in de kantine van zijn school. “Liefhebbers zoals ik die handelen om nieuwe stuff te kunnen kopen, resellers, en de mensen die zich bezighouden met de bots.” Toch is die scheidslijn tussen liefhebber en reseller vaag. Ook Max denkt erover na om de uitgebreide bot van Heatedsneaks te kopen, want die captcha die soms onverwachts opduikt, als in een computergame, wil hij graag kunnen omzeilen. En JG draagt de kleding die hij koopt zelf ook. Die is net zo goed een liefhebber als Max.

Als ik weer buiten sta op het plein voor de hogeschool kijk ik naar wat andere studenten die staan te roken. Gewone jongeren die vast ook bijbaantjes hebben. Ik vraag me af waar het mij om was begonnen, waarom ik Supreme zelf tof vind. Misschien door de vele, soms cryptische, verwijzingen naar kunst en film. Deze tee bijvoorbeeld, kan zowel verwijzen naar een kledingstuk in The Sopranos als naar een scène in Scarface. Dat fans dit uitzoeken draagt bij aan de mythevorming rond het merk, en daar zie ik de schoonheid van in.

Dat andere fans hun commerciële instincten volgen en goed verdienen met het verkopen van Supreme-kleding, begrijp ik goed. Maar ze begeven zich op een hellend vlak. Want hoe meer bots, hoe minder kleding voor liefhebbers. Supreme gaat ook niet helemaal vrijuit. Het merk kan de bots wel bestrijden, maar heeft tegelijkertijd alle belang bij de hype die het zelf creëert.

Logo

Logo