×
footer logo
© 2017 VICE Media LLC
×

Logo Ik gebruikte ING’s Kijk Vooruit om te zien waar m’n geld toch elke maand blijft

Vice channels
 

Ik gebruikte ING’s Kijk Vooruit om te zien waar m’n geld toch elke maand blijft

S
Sponsored

26 april, 2017, 11:36

Als het op geld aankomt heb ik de zelfbeheersing van een kleuter die een zak schuimkikkers heeft gekregen voor op schoolreisje.

Op het eerste gezicht lijk ik net een Volwassen Persoon. Ik woon op mezelf, ik heb een vaste baan, en kassameisjes bij de supermarkt noemen me soms ‘mevrouw’. Maar stiekem voel ik me vaak een nepvolwassene. Ik heb geen rijbewijs. Als ik een brief van de Belastingdienst krijg, bel ik altijd gelijk m’n ouders om te vragen wat ik moet doen. Ik weet nooit hoelang je broccoli moet koken zonder het even op te zoeken op broccolikoken.nl. En ik kan heel slecht met geld omgaan.

Als het op geldzaken aankomt heb ik de vooruitziende blik en zelfbeheersing van een kleuter die een zak schuimkikkers heeft gekregen voor op schoolreisje. Als ik net m’n salaris heb gekregen lijkt het heel veel, en geef ik het zonder nadenken uit. Een drankje hier, een shirtje daar, een veel te chique quinoazoeteaardappelsalade bij dat ene tentje om de hoek van kantoor. En dan zijn we opeens pas halverwege de maand en ben ik een beetje misselijk en moet ik tot mijn spijt constateren dat m’n snoepzak leeg is – of dat m’n banksaldo de nul al heeft bereikt.

De rest van de maand probeer ik dan zuinig aan te doen, maar ondanks m’n beste bedoelingen wordt er toch nog van alles automatisch afgeschreven. Aan het einde van de rit sta ik dan ook altijd rood. En dat rood wordt langzaamaan steeds rooier: ik begin elke maand telkens met een iets kleiner bedrag.

Kortom, ik weet dat m’n geld op gaat, maar ik zou je niet precies kunnen vertellen waaraan.

Om erachter te komen waar al m’n zuurverdiende geld eigenlijk blijft, gebruikte ik de functie Kijk Vooruit in de app van ING. Daar kan je in een oogopslag zien wat er de komende 35 dagen nog afgeschreven zal worden van je bankrekening voor vaste dingen, zoals je huur en je telefoonrekening. En kan je dus makkelijker inschatten hoeveel geld je nog hebt om uit te geven aan trivialere zaken, zoals kaartjes voor Drake en schuimkikkertjes.

Op de dag dat ik besluit m’n uitgaven eens grondig onder de loep te nemen, is het zes dagen geleden dat mijn salaris is gestort en staat m’n saldo dus nog dik in de plus. Wanneer ik Kijk Vooruit open is dat dan ook een vieze tegenvaller: mijn grootste vaste lasten – de huur en afbetaling van m’n studieschuld – moeten er nog af. Ik maak in m’n hoofd snel een rekensommetje, en kom erachter dat ik eigenlijk nog maar 500 euro heb om de rest van de maand door te komen. Au.

Onderaan het lijstje zie ik nog een betaling van 6 euro aan het Nederlandse Rode Kruis, waarvan ik geen idee had dat-ie elke maand afgeschreven werd. Ik herinner me vaag een katerige zondagmiddag waarop ik te duf was om ‘nee’ te zeggen en me liet vermurwen door een straatverkoper vertelde over zielige kindertjes. Ik overweeg even om deze vaste last te schrappen, maar denk dan aan de oorlog in Syrië en het gemak waarmee ik hetzelfde bedrag in het weekend over de bar smijt. Ik besluit ook deze vaste uitgave nog even te laten voor wat het is.

Ik weet nu beter wat er standaard van mijn rekening af gaat, maar snap nog steeds niet helemaal waar m’n geld blijft. Goed, ik ben blijkbaar al een tijdje filantroop zonder dat ik het wist, maar alsnog zou ik na mijn vaste lasten genoeg euro’s moeten overhouden om van te kunnen leven. Tijd om dieper in m’n afschriften te duiken.

Wanneer ik eens goed naar m’n bij- en afschrijvingen kijk, kan ik maar één conclusie trekken: ik leid eigenlijk een ontstellend saai leven. De twee plekken die het vaakst terugkomen zijn de supermarkt bij mij om de hoek, en de supermarkt vlakbij m’n werk. Dat ik niet zo goed ben in vooruit denken geldt duidelijk niet alleen voor geld, maar ook voor eten. Als ik ’s middags een Italiaanse bol en een kuipje sambalsmeerkaas haal, kan ik meestal niet eens bedenken wat ik zes uur later wil eten – laat staan de volgende dag. Ik moet dan ook minstens één keer per dag naar de buurtsuper.

Verder lijkt mijn uitgavepatroon dezelfde curve te volgen als mijn bloed-alcoholpercentage. Op maandag en dinsdag geef ik – afgezien van wat boodschappen – bijna niks uit. Op woensdag is hier en daar al een drankje of hapje te zien, of donderdag een etentje, film of caféavondje, en op vrijdag is het hek van de dam. Als ik naar de laatste vrijdag kijk, is het alsof ik naar de gelekte creditcardafschriften van DJ Khaled zit te staren.

· €10,00 bij het café om de hoek van kantoor
· € 8,95 bij de Mexicaan ernaast voor een veggie burrito met extra avocado
· €21,00 voor een Uber naar de andere kant van de stad
· €15,00 entree voor een club
· €14,50 bij de bar van een club voor twee gin-tonic omdat ik blijkbaar alweer vergeten was dat ik had gepind (of m’n geld alweer op was)
· €19,50 voor een Uber terug, en tot slot nog
· € 2,45 euro bij die ene snackbar in de buurt die altijd tot vier uur open is (de prijs van een patatje speciaal met curry, geen ketchup – ik ben geen barbaar)

Een vervelend bijverschijnsel van zo’n stapavond is dat ik de volgende dag weinig zin heb om meer te doen dan op de bank te hangen, afleveringen van How I Met Your Mother te kijken die ik al heb gezien, en online kleren te kopen die ik niet nodig heb. Alsof de avond ervoor m’n banksaldo nog niet genoeg heeft weggevaagd, zie ik bij de volgende middag een online betaling van 110 euro staan, omdat ik de schoenen die ik een week ervoor had gekocht zo leuk vond dat ik ze naast wit ook in het zwart moest hebben.

Normaal gesproken gebruik ik de Mobiel Bankieren App altijd alleen om m’n saldo te checken, en snel wat geld over te maken voor gesplitte horecarekeningen en voorgeschoten groepscadeautjes. Mijn bij- en afschrijvingen uitpluizen was niet m’n lievelingsbezigheid: ik ben aardig wat dingen tegengekomen die ik niet per se terug hoefde te zien (zoals de herhaaldelijke 2,45 euro bij de snackbar, al is dat wél weer een goede reden om de sportschool niet op te zeggen).

Toch heb ik er wel iets aan gehad: ik wist wel dat ik geld uitgeef aan domme dingen, maar nu weet ik in ieder geval aan wélke domme dingen. En kan ik met Kijk Vooruit ook zien wanneer het tijd is om het even rustig aan te doen, en de DJ Khaled in me een beetje in bedwang te houden.

Kijk voor meer informatie over Kijk Vooruit op de website van ING.

Logo

Logo